Grappig idee?

(een poging tot zelfportret toen de schrijver halverwege Nu was)

Een boek lezen terwijl de schrijver aan het schrijven is...
Dat is eigenlijk wat er op mijn weblog gebeurt, nog grappiger is dat ik zowel de schrijver als de lezer zelf hierin ben. De ontdekker, gevolgd tijdens het ont-dekken!
De kletskop gadeslaan tijdens zijn oeverloze gelul, hahahah, dat moest er even uit! Laat ik het gemakshalve relativeren noemen.
Een boek over verslaving en psychiatrie, zin en onzin, een boek van dag tot dag en toch geen dagboek! Gewoon een verslag over waar ik vandaan kom en een verslag over het Nu waarin ik mij bevind.


Een aftastend eerlijk kunnen en durven zijn van binnen naar buiten toe en soms als wisselwerking, van buiten naar binnen toe.
Voor de lezer een vreemd soortig boek, want je kunt niet stiekem achterin kijken hoe het afloopt.
Gelukkig zou ik dat zelfs niet eens willen!
Zalig al die lege bladzijden...en wordt het boek uiteindelijk niks....
dan ga ik er wel schattige tekeningetjes in maken! Dus eindig ik waarmee ik begonnen was,
Grappig idee?