Over gelukkig zijn.

Hoe verschillend mensen begrippen soms kunnen ervaren!

Een voorbeeld is "gelukkig zijn".

Als buitenstaanders naar mijn leven kijken, dat merkte ik vaak bij vrienden of kennissen, zelfs soms familie leden, dan konden ze moeilijk geloven dat ik tòch een gelukkig mens ben! Misschien heeft dat ook te maken met hoe ikzelf tegen dat begrip aankijk.

Gelukkig voel ik me door mijn rijkdom van ervaringen, want door "slechte" ervaringen kan je soms juist weer extra dankbaar zijn voor "goede" ervaringen!

Ook wat liefde betreft, want door mijn manier van opstellen daarin, namelijk kwetsbaar en zo open mogelijk (geen idee waar die houding door ontstaan is eigenlijk) word ik best af en toe flink op mijn "hart" getrapt, trouwens door die houding ontstaat vaak juist ook die heftigheid...Maar tegelijkertijd krijg je daardoor ook intense ervaringen die liefde een absolute bijzondere glans geven!

( op dit moment denk ik vooral ook even aan het bijzondere warme en open contact met mijn zoons!)

Gelukkig ben ik, juist door het optimaal ervaren van het leven.

Dat het soms zwaar kan zijn doet voor mij niets aan dat geluk af.

Niet te vergeten dat ik in basis, ondanks alle problemen in mijn jeugd, ouders had die werkelijk om hun kinderen gaven!

Met heel hun hart en wat er mis ging was niet uit gebrek aan liefde, maar gewoon uit gebrek aan inzicht, en vooral naarmate ik dat zelf meer ondervind in mijn leven ben ik ze nòg dankbaarder voor wie ze waren!

Over "gelukkig" zijn dus......