Niet meer meedoen met de "massa", met wat hoort, met wat er "verwacht" wordt...Waar sta je dan, wat gaat dat je brengen?
Was het een bewuste keus of "moet" het zo zijn omdat ik ben die ik ben?
Eigenlijk zijn het geen vragen meer die ik mijzelf stel, het is meer van;
En hoe ga ik daar nu mee om, hoe pas ik dat toe in het leven van alledag.Wat vandaag betreft; Ach, laat ik toch effe meedoen want....
.JPG)
Een ei hoort erbij!
Zoals jij in je pauze wat presentaties van mij bekeek, zo loop ik soms eens door je weblog heen.
BeantwoordenVerwijderenIk kom zoveel herkenning tegen, (behalve verslaving).
Raar is het dat je op dit stukje geen enkele reactie kreeg.
Niet meedoen met de massa, wat "verwacht" wordt is al jaren wat ik doe. Ik zou aan mezelf voorbij gaan en mezelf tegenspreken, als ik met de massa meepraat.
Dat betekent idd dat je soms alleen staat, soms is dat vervelend, maar ook daar groei je in.
Soms als enige durven zeggen wat jij (ik) van iets vindt, is moeilijk, omdat je weet dat jij (ik)het "anders" beleeft en daardoor anders vindt (denkt).
Toch ervaar ik dan ook wel, dat als je kunt aangeven (jouw waarom) dat er mensen zijn die voorzichtig meegaan met je gedachten.
Dan is het ook moeilijk, doen ze dat om jou stroop te smeren, of omdat ze zelf niet durven uitkomen voor wat jij wel deed???
Nooit zal ik het zwart/wit zien, liever in kleuren, dus meerdere mogelijkheden bezien.
Ik denk, Walter, dat dit stukje wat je schrijft, een gevolg is van Bewust Leven, want als je dat doet, dan denk je ook anders over veel dingen.
Ik weet het ook niet zo goed duidelijk te maken, maar ik verwacht dat je het zal begrijpen.
Het valt allemaal samen; Bewust Leven, Voelen en Weten, Een zijn met alles, Jouw mening (gevoel) durven zeggen.
Niet "groots" leven, juist van het kleine genieten.
Die mensen zijn in de minderheid, dan ben je "anders".
DAAR sta je dan, en niet "Waar sta je dan".
Daar sta je dan kleine mens, je past het al toe in je leven, zal wel moeten, eenmaal zo leven, kan (en wil) je niet anders....
Ik ga weer verder in mijn leven...NU.
Liefs