.JPG)
Er gaat geen dag voorbij dat ik niet aan haar denk.
Ondanks haar diabetes en een zeer moeilijk leven heeft ze toch nog 83 jaar mogen worden.
Inmiddels zijn er weer 3 jaar voorbij.
Toch is er een vreemd soort stilte ontstaan.
...
Alsof haar geest werkelijk in vrede en rust is.
(Vandaag had ze jarig geweest)
ja walter,
BeantwoordenVerwijderenje mist ze elke dag,
dat weet ik,
de pijn gaat nooit over al wordt het wel wat zachter, minder schrijnend,
in je hart laat je haar voortleven,
dikke knuffel vandaag walter
xxx
haar geest volgt jou Walter
BeantwoordenVerwijderenen ze zit in jou hartje
maar ik kan begrijpen dat je haar vreselijk mist
hier ook een extra dikke knuff
Niettemin, maar vooral dankzij haar liefde en zorg en gezindheid, is ze sterk in je aanwezig en dat doet goed. Een extra warme groet Walter!
BeantwoordenVerwijderenO het is haar verjaardag vandaag!!!
BeantwoordenVerwijderenik denk aan jou XXX
Ik weet wat je bedoeld. Ik heb dat met mn vader, die is 21 februari 2007 overleden, ook zo'n drie jaar geleden.... alsof het gisteren was. Ik heb best moeite met het "afsluiten"en "loslaten" .
BeantwoordenVerwijderenWens je een fijne dag!
Kus van ikke
Je houdt heel veel van haar, dat heb ik al vaak gemerkt. Wat mooi, Walter, maar wat kan het ook een pijn doen, he? Wat een boel gevoelens tegelijkertijd krijg je wanneer je aan iemand denkt die overleden is. Er dus niet meer is, maar er tegelijkertijd nog zo sterk is.
BeantwoordenVerwijderenIk wens je een mooie dag.
Groeten van Geri
Gemis blijft
BeantwoordenVerwijderenaltijd
maar ook
altijd
gedragen
in jouw hart.
liefs,
Eh, zoals mijn psychotherapeute zei toen ik haar de condoleance gaf voor het overlijden van hààr moeder: 'Vreemd genoeg konden de meesten zich met haar pas inleven als zij zelf ook hun moeder hadden verloren.' Of dat nu negatieve of positieve gedachten opriep. Ik heb pas definitief 'afscheid' van mijn moeder kunnen nemen liefst meer dan 11 jaar na haar overlijden.
BeantwoordenVerwijderen