Er werkelijk helemaal uitstappen, niet via het opzoeken van de dood, niet via de formules van een religie, zelfs niet eens via het inzicht van die vermeende universele waarheid....
Als je voor die deur staat en op het punt die deur dan eens eindelijk te openen, zie je ineens dat laatste bordje waarop staat; "Angst".
Diep van binnen, daar waar je werkelijk "Één" bent, weet je dat na de laatste deur,dán pas ben je die angst voorbij.
Die angst voor het al-één zijn......
Voor ik vergeet: Prachtige Enigma weer!!
BeantwoordenVerwijderenGa die laatste deur maar door... Fictief.
Beleef de Al-één zijn hier met je voeten op aarde.
Het is DAT gevoel van AL-één (voor mij dan) wat ik beLEEF en ervaar als ik alleen (maar nooit eenzaam) ben in de natuur. Daar kan ik zo één verbonden zijn met alles, tegelijk ook met jou en alle anderen.....
Jij voelt het niet, ik wel!
Zou willen dat ik je blog eerder was tegengekomen, maar de tijd zal er niet naar geweest zijn...
Liefs
Maar Ank, hoe zou ik er over kunnen schrijven als ik het niet juist ook zo zou voelen?
BeantwoordenVerwijderenDatgeen ik schrijf gaat niet altijd letterlijk over mijzelf op dit moment hoor, maar meestal over mijn ondervindingen.
En inderdaad komen mensen elkaar vaak pas werkelijk tegen als de tijd er rijp voor is...
(of eigenlijk als ze er beiden klaar voor zijn?)
Ga gerust die deur door, Ank heeft gelijk
BeantwoordenVerwijderenenfoncer une porte ouverte, renverser un obstacle imaginaire
BeantwoordenVerwijderendoor angst laten we veel deuren gesloten
BeantwoordenVerwijderendie drempel overstappen kan heel moeilijk zijn
Dat zal best, maar gelukkig komt die l;aatste deur pas als we dood zijn. Het is de kunst om je niet mee te laten nemen door de emotie angst. De angst zelf is in dit leven ook nodig. Anders zou je jezelf te gemakkelijk bezeren.
BeantwoordenVerwijderen