Gelukkig heb ik mijzelf nooit opgegeven en daarom hier wat "grappige" herinneringen.
Nou ja, ik máák ze grappig, alhoewel ik er destijds ook wel regelmatig de humor van kon inzien.
Een van mijn pogingen ging als volgt;
Ik wilde eens geconfronteerd worden met mijzelf op een speciale manier en ben het proces van dronken worden op een cassette(geluids)tape gaan vastleggen....
Zo om het half uur sprak ik de tape recorder plechtig toe, je begrijpt dat het plechtige er gedurende de komende opname periode langzaam afging?
Weet je wat zo erg was? Eigenlijk had ik dolle pret met deze dronkelap...achteraf vond ik het best een geinige vent! Hahahaha!
Dus als je vraagt; heeft het wat bijgedragen aan je bewustwording inzake je verslaving?
Op dat moment niet, maar toch ging het lampje zachtjes branden en deed me beseffen dat ik eigenlijk best oké was voor wie ik ben en dat drank er in ieder geval niks aan toe voegde!
Ren niet meteen naar je tape recorder, want mijn verslaving heeft daarna nog minstens 18 jaar geduurd.
Ben je op dit moment nog zelf aan iets verslaafd, galm dan maar even mee met The Supremes..
Kwaad kan het niet..(alhoewel?) Want mocht je tijdens het zingen erg gaan hoesten en je rookt...?
"Love", overigens een goede reden om te stoppen..
Love for....
Leuke anekdote Walter. Verslaving is erg rekbaar en ik ben me er wel van bewust dat het tot in heel subtiele dingen doorwerkt. Als we totaal niet verslaafd zouden zijn waren we vrij. (Denk ik) Maar de meeste noemen hun gewoonten en de dingen waar ze niet los van komen geen verslaving. Dat woord gebruiken we alleen voor degene die er zichtbaar aan onderdoor gaan.
BeantwoordenVerwijderenTja liefde overwint alles, maar kan ook een verslaving zijn hihihihi.
walter toch, ik zie het al gebeuren, jij aan de fles en tegen je recordertje praten
BeantwoordenVerwijderenwat een idee
je vond je toen een geinige vent
ik vind je nu een leuke vent :-)
en blijf van die drank, je hebt geen alcohol nodig om tegen een recordertje te babbelen