( Overdenking tijdens een werkweekend, al schilderend.)
Sta je er wel eens bij stil dat sommige dingen je gewoon aangepraat zijn tijdens je leven?
Het begint misschien ergens, vrij onschuldig in je jeugd dat iemand zegt; "Goh, jij bent wel erg zus of zo"! Dan zegt ergens verderop nog iemand iets in die trant en, hoplakee...voordat je er zelf erg in hebt ga ook jij dat van jezelf denken!
Misschien denk je eerst aan het negatief aangepraatte, maar weet je dat hetgeen je "positief" aangepraat wordt, ook tot frustratie of verwarring omtrent jezelf kan leiden?
(Hahaha, is een mens dan nergens veilig?)
Hoe kwam ik nou op deze gedachte?
Mij is aangepraat dat ik een onrustige zenuwpees ben...die niet stil kan zitten!
Dat ik te moeilijk denk....En dat ik...ach, laat ook maar! Belangrijker is dat ik dat eindelijk totaal anders ben gaan zien!
Niks, onrustige zenuwpees, ze zullen waarschijnlijk zichzelf bedoelen, overigens zonder dat ze daar zicht op hebben.
En moeilijk denk? Zijn dat niet juist de mensen die dat zeggen die het niet aandurven om over zichzelf na te denken?
O ja, hoe ik op deze gedachte kwam;
Doordat ik liever sta tijdens het schilderen en dan graag heen en weer loop...geeft mij energie en inspiratie, rare man ben ik toch!
Weet je, hoe dan ook, ik zou geen ander willen zijn...( Zo, dit ei ben ik ook weer kwijt en nu weer lekker "onrustig en moeilijk denkend" aan de slag!)
leuk als je zo'n bordje op tafel krijgt :o)
BeantwoordenVerwijderenZo zegt men dat ik "druk" ben,
BeantwoordenVerwijderenJa met van alles doen wel,
vaak dingen tegelijk ook,
maar er zit en grote rust "in" mij
en wat ik bijna elke dag wel aan iemand zeg is:
"Nergens, echt nergens is haast".
Hi, hi, ... herkenbaar...
BeantwoordenVerwijderenHoe herkenbaar...
BeantwoordenVerwijderenHet wordt saai hahahaha.