De wereld.

( Vakantie-tussendoortje!)

Er is geen "de wereld".

Een mens creëert zijn eigen werkelijkheid en zijn eigen wereld.

Door je te focussen op bepaalde aspecten van laten we zeggen de realiteit, lijken die aspecten versterkt te worden en gaat je wereld steeds meer een bijpassende vorm krijgen.

Het is ooit beter en duidelijker omschreven, zeker weten!  Maar waar het mij nu om gaat is hoe geef je dat beeld weer een betere, positievere invulling?

Alles is waar, je trekt zelf dingen aan, je laat ze zelf toe en je maakt jezelf daarin heel vaak  van alles en nog wat wijs om dingen te rechtvaardigen. De vraag is nu; Hoe verander je dat wereldbeeld, dat mensbeeld op een manier waardoor het weer vriendelijk en aangenaam leefbaar wordt?

Theoretische kennis daarover, op welke manier dan ook, kan ineens blijven hangen in een denkraam en tot abstractie worden.

Veranderen is niet makkelijk, want beelden en invullingen zijn zeer individueel, zelfs al behoor je tot een categorie van zéér ruimdenkende mensen. Of juist niet.... Want daar waar de ene zich goed bij voelt kan de ander zich behoorlijk onplezierig door voelen.

Toch is het afvragen op zich wellicht een goed teken, want een mens kan ook zó vastraken dat hij of zij zich niets meer afvraagt en blijft lijden onder de wereld die hij zelf geschapen heeft.

Simpel gezegd; Een mens kan zo nu en dan weer even vastlopen in het leven, ook zonder verslaving of al te grote zorgen! Al met al toch op onhandige wijze een bepaald gegeven onder woorden gebracht, wie weet wat dat oplevert...

Ach, gewoon maar verder fietsen denk ik dan.

Uiteindelijk is die muur waar tegen je aan lijkt te lopen ook alleen maar een illusie.