Wat is belangrijk?

Toch een aardig onderwerp om nog eens op terug te komen.

Ik zeg er wel bij dat het, net als het vorige stukje over belangrijk zijn, niet meer dan een persoonlijke, redelijk ongecensureerde overdenking is....
Belangrijk blijkt voor mij steeds meer het doen vanuit volle overgave, het doen en niet zozeer het resultaat. In het begin is dat wennen, want  "ik" vond eigenlijk dat het resultaat nóg belangrijker moest zijn.
Een voorbeeld is hoe ik mij kan verliezen in fotografie door een stilleven te maken van, b.v. een ontbijt of foto's van aparte objecten, van het bereiden van eten of van een gerecht op zich!
Op zo'n moment ben ik even helemaal "heel" en ik voel dan ook ( al tijdens!) dat zoiets helend werkt voor mij. Soms valt het resultaat iets tegen, soms weer sta ik er juist verbaasd van!
Maar het helende gevoel blijft toch de overhand houden....
Als het gaat om belangrijk voor anderen ( willen) zijn, kom ik op een heel ander gebied.
( Ik blijf maar gewoon in de ik-vorm schrijven alhoewel om mij heen kijkende en via diepe gesprekken, merk ik toch vaak dat....)
Al snel maken we ons wijs dat we belangrijk voor die ander willen zijn uit "goedheid". En natuurlijk is dat er ook een onderdeel van, toch kan het voorkomen dat ik ( anders ga ik alsnog voor anderen invullen!) mijzelf soms wel betrap op onderliggende andere motieven.
Wat zou je zeggen van de behoefte om aardig gevonden te willen worden?
Dingen die ik niet echt bij mijzelf herken ( wil niet zeggen dat ze er niet zijn hoor) zouden bijvoorbeeld behoefte aan macht en controle kunnen zijn....
Even dit stukje afsluiten met iets waarvan ik vermoed (!?!) dat ik het werkelijk zo begin te voelen;
Het belangrijkste voor mij is vooral dat ik naar eer en geweten handel vanuit die ik werkelijk ben.
Naar mezelf zowel als naar de ander.