Of de titel de lading dekt weet ik eigenlijk niet...
Maar de onbescheidenheid van het vele "willen" ben ik zowaar even kwijt!
Het vele "moeten" van jezelf, dat is soms nog wel herkenbaar en zodra ik dat herken, kan ik dat zo nu en dan best wel loslaten...
Bescheiden zijn in het "willen", dat is toch van een andere orde.
De laatste tijd "wil" ik niet zo veel meer en dat lijkt niet goed te zijn...?
Want wordt het ons niet vaak aangepraat dat we veel zouden moeten willen?
En dat niks willen eigenlijk luiheid en gemakzucht is!
Een stukje dat zomaar voor het slapen uit mijn toetsenbord rolt....tja, denk ik dan,
wat "wil" ik hier eigenlijk mee zeggen?
Misschien gewoon weer eens;
Welterusten, toevallige lezer of lezeres van dit moment!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten