Bipolair, manische depressiviteit, hoe je het ook noemen wilt heeft een wortel van angst die tijd nodig heeft om herkend te kunnen worden. Het soort angst waarvan ik via lotgenoten weet dat die erg kwetsbaar is om te delen!
Het is de angst voor een grijs bestaan....
Rond mijn 26e werd ik bestempeld door de psychiatrie als zijnde manisch depressief.
Heftige ups en downs waren het in die tijd nog en achteraf bleek....
Maar dat doet er eigenlijk niet toe, althans nog niet in dit stukje.
Waar het mij nu, vele jaren later vooral omgaat is wat er door middel van medicijnen mis kan gaan.
(Dit stukje plaats ik "onafgemaakt"...had ik zin in! Zie stukje "Zo nu en dan".)
