Op dit moment zou ik willen schrijven over de onzinnigheid van bestaan.
Mijn weblog gebruiken als zwijgende therapeut die alleen maar luistert en dat via zijn of haar blikken te kennen geeft.
Voor het schrijvers gemak maar ik er een "hem" van; hij die luistert en zwijgt.
En gelijk heeft het al een vreemde uitwerking op mij.
Zodra ik "hem" aankijk en over de onzinnigheid van bestaan wil vertellen, zie ik zijn blik.
Een blik van verstandhouding en alles omvattend begrip. Begrip zonder vragen, zonder oordelen.
Toch kan ik het niet laten hem nog die ene vraag te stellen; "Zal ik er over gaan schrijven?"
Dan zie ik dat hij glimlacht.
Hij glimlacht in mij.
Handig, zoveel begrip. :-)
BeantwoordenVerwijderenDan ga je zinnig schrijven
BeantwoordenVerwijderenover de onzinnigheid van bestaan.
Heb je daar nog zin in?
(Zou je het hebben willen missen, je bestaan?) Dat je het heft in eigen hand neemt, jezelf tot ontplooiing brengt, is dat niet B's wens?
BeantwoordenVerwijderen(Jammer dat ik je werk niet kan opslaan, zoals 'Walter's opwelling' en zoveel meer.)
Het heft in eigen handen nemen en jezelf tot ontplooiing brengen...Daar heeft ieder zo zijn eigen ideeën over hoe dat er uit zou moeten zien.
BeantwoordenVerwijderenVan dat niet kunnen opslaan heb ik geen weet. Ik heb daarin in ieder geval zelf niks "beveiligd".
En wat dat "bestaan" betreft; ik ben er gek op!!! ;-)
Daar om gewoon doorgaan met alles waar je mee bezig bent dan komt alles goed huq edoardo hihi
BeantwoordenVerwijderenBlijf maar schrijven
BeantwoordenVerwijderendan weet ik waarom ik hier kom!
Gr.
P-TER
zou het bestaan onzinnig zijn
BeantwoordenVerwijderendat vraag ik me ook dikwijls af
we komen en gaan en wat brengt dat op aan de wereld?
weet jij het?
ikke niet