Dit blog gaat over;



In feite gaat dit blog over alles wat een mens zoal in het leven tegen kan komen, weliswaar bekeken met een spirituele inslag ( alles heeft met alles te maken) maar wel het soort spiritualiteit dat terug te vinden en te herleiden is en naar het leven van alle dag. En natuurlijk geschreven vanuit een persoonlijke en altijd doorleefde visie. Liever geen theorieën die ik niet zelf aan der lijve heb ondervonden.
Daarnaast alles dat een mens inspireert tot een bewuste manier van in het leven staan.

Verder is mijn blog niet echt een 'per dag' blog, maar liever een blog dat je gewoon even leest.....

En verder vertegenwoordigt dit blog dat wat het leven mij brengt. Steeds weer nieuw en steeds weer anders!









zaterdag 4 december 2010

Bipolaire berusting.

Dit gaat een eng stukje worden  voor mezelf.
Een beetje dagboekstijl en dat op mijn weblog zetten?
Berusting na een heftig en turbulent leven? Bijna niet te geloven dat ik het ben die dit nu schrijft!
Ooit was het zelfs mijn grootste angst...berusten, in balans raken en "gelijkmatig" zijn.
Mijn bipolaire "gedrag" ( zo noem ik het nu even, misschien leg ik het woord gedrag in dit verband later nog wel eens uit) stond berusting en balans absoluut niet toe! Zodra ze tijdens "behandelingen"  en therapieën over balans begonnen, kwam er een soort paniek in mij naar boven. Het was mijn innerlijke strijd tussen de uitersten zoals een bipolair mens die ervaart, waardoor de paniek ontstond. Een vertekend beeld hebben over "evenwicht en balans". Ondanks de medicijnen die ik gebruikte bleef ik van binnen heen en weer schieten, dwars door die chemische verdoving heen...
Het voelde onnatuurlijk en gaf mij constant het gevoel van gemis.
Gemis van mijzelf!
Sinds, pak weg, een jaar of 7,8 leef ik met die "mijzelf" zonder medicijnen. Waarschijnlijk zoals alleen bipolaire mensen het "mijzelf" kunnen ervaren. Ach, hoe anderen het ervaren daar zou ik dan de hele wereldbevolking voor moeten ondervragen en dan nog maar hopen dat ze werkelijk durven vertellen hoe ze denken en ervaren! 

Tot drie jaar terug was ik nog "mijzelf" in de gevangenis van de verslaving. Toch al een heel stuk meer dan ook nog met die medicijnen erbij, dat wel. Nu sinds 3 jaar leef ik met de "schone" mijzelf, zonder alcohol en nicotine.
Het bipolaire in mij is tot niet meer dan een gevoel geworden, een gevoel dat ik nu "zelf" kan hanteren.
Gelukkig kijk ik nergens met spijt op terug, ik heb wonderlijke dingen moeten doorstaan om te komen waar ik nu ben en nog steeds ervaar ik dat als een bijzonder geschenk.
Door mijn bipolaire verleden (heden?) voelt het misschien juist wel extra bijzonder om te kunnen ervaren dat je bent die je bent.
Berusting?
Nee, laat ik het toch maar liever 'in balans' noemen. Berusten klinkt als het dragen van lijden en lijden doe ik bepaald niet. Integendeel.
Een speciale groet vandaag voor een ieder die verslaving en bipolair zijn kent, herkent of heeft gekend!
SMILE.