Dit blog gaat over;



In feite gaat dit blog over alles wat een mens zoal in het leven tegen kan komen, weliswaar bekeken met een spirituele inslag ( alles heeft met alles te maken) maar wel het soort spiritualiteit dat terug te vinden en te herleiden is en naar het leven van alle dag. En natuurlijk geschreven vanuit een persoonlijke en altijd doorleefde visie. Liever geen theorieën die ik niet zelf aan der lijve heb ondervonden.
Daarnaast alles dat een mens inspireert tot een bewuste manier van in het leven staan.
Verder is mijn blog niet echt een 'per dag' blog, maar liever een blog dat je gewoon even leest.....

En verder vertegenwoordigt dit blog dat wat het leven mij brengt. Steeds weer nieuw en steeds weer anders!

maandag 6 december 2010

Dat wat overblijft.


Vorig jaar de eerste "kerstdagen" zonder Rob. (klik)
Eergister belde zijn overbuurvrouw mij huilend op en er kwam een verward verhaal...
Had ik op de trein naar Den Haag gestapt dan was ik in gedachten Rob gaan zoeken.
Zijn kleine benedenhuisje is reeds weer bewoond.
Overbuurvrouw had en heeft psychische problemen en logeerde zo nu en dan een paar dagen bij mij.
Dat ging goed, ik liet haar gewoon zijn die ze is en we hadden het dan "gezellig".

Naarmate het gesprek vorderde merkte ik pas hoe verward ze was en kwam de herinnering bij me terug hoe ook Rob probeerde haar op te vangen en te steunen.
Rob zelf is niet meer, hij kon niet meer.
Gebroken kerst en dat wat overblijft.

Gepost door Walter op 6.12.10
Labels: , ,

7 opmerkingen:

  1. Anne6 december 2010 om 15:45

    wat echt overblijft is uiteindelijk niet de pijn van de scherven, maar de glans van de herinnering en de warmte van de liefde misschien heel diep verborgen in het hart:))

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Fokkio6 december 2010 om 15:53

    Dat is een trieste geschiedenis. Sterkte.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Geri Meftah Art6 december 2010 om 17:15

    Moeilijke herinneringen. Mijn moeder is er ook voor het eerst dit jaar niet meer. Echt balen. geeft een absoluut rotgevoel.
    Ik vraag me af, wat toch de "waarheid"' is achter dit alles!!!! Waarom zijn we zoals we zijn? Waarom alle pijn en verdriet en missen? En deze dagen maken het allemaal nog gevoeliger, he?
    Maar......ik kan ook erg van deze dagen genieten, van de sfeer, het oorspronkelijke verhaal, de kleuren, dus het heeft 2 kanten. Bij jou denk ik ook? Genieten dat je zo'n mooie foto kunt maken zoals hieronder. Die prachtige foto van een bal of wat het ook is. Daar ben je denk ik toch wel even geconcentreerd mee bezig geweest.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Walter6 december 2010 om 17:51

    #Je voelt 't goed aan Geri, bij het fotograferen vergeet ik even alles en voel me goed. Gevoelens kunnen je overvallen, maar daarna lukt het dan wel weer om ze een plek te geven en in banen te leiden

    # Wat je daar schrijft is ook waar Anneke, gelukkig wel!

    # Dank je Fokkio, gaat lukken hoor.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. ankh6 december 2010 om 18:23

    Toch lieve Walter,

    elk mens heeft zijn eigen verantwoording
    zijn eigen verdriet,
    denk vooral aan de ene lieve mens
    die ook alle aandacht nodig heeft:
    JIJ.

    (dan denk ik een extra beetje aan Jou)

    BeantwoordenVerwijderen
  6. http://www.p-ter.net7 december 2010 om 00:04

    Dat jij dit hier brengt wil al veel zeggen Walter!
    Gr.
    P-TER

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Gelukspoppetje7 december 2010 om 19:02

    ik wilde hier iets "opschrijven"
    maar ik weet de woorden niet

    misschien ben ik hier niet zo goed in

    BeantwoordenVerwijderen

Abonneren op: Reacties posten (Atom)