In feite gaat dit blog over alles wat een mens zoal in het leven tegen kan komen, weliswaar bekeken met een spirituele inslag ( alles heeft met alles te maken) maar wel het soort spiritualiteit dat terug te vinden en te herleiden is en naar het leven van alle dag. En natuurlijk geschreven vanuit een persoonlijke en altijd doorleefde visie. Liever geen theorieën die ik niet zelf aan der lijve heb ondervonden. Daarnaast alles dat een mens inspireert tot een bewuste manier van in het leven staan. Verder is mijn blog niet echt een 'per dag' blog, maar liever een blog dat je gewoon even leest.....
En verder vertegenwoordigt dit blog dat wat het leven mij brengt. Steeds weer nieuw en steeds weer anders!
zondag 5 december 2010
Ruimte.
Opgedane ervaringen
stuiteren van links naar rechts
van boven naar onder
in mijn binnenwereld
die meer ruimte zoekt.
En toch weer is er maar één midden en vraag ik mij af;
Je schreef onlangs in 1 van je stukjes over bi-polair. ik googlede daar eens op en keek ook eens (links) bij blogs. Er kwam een heel rijtje. Misschien interessant voor jou om eens te kijken?
Hummm ik zal maar niets zeggen over wat een mooie bollekes jij hebt zeker??? Nee nee...
Maar "oude" ervaringen maken plaats voor nieuwe... die nieuwe vervangen, nee vullen die oude aan en zo ontstaat er telkens weer ruimte voor nieuwe ervaringen!
opgedane ervaringen in vergelijking met een stuiterbal? Het lijkt me een oncontroleerbaar geheel, het kan dan immers alle kanten op? Maar komt er dan wel een middenweg?
Dat valt te bezien en is afwachten dat vooral.
En de stuiterbal moet in beweging worden gehouden anders blijft het ergens in een hoekje stil liggen...
Bij de bovenste van deze twee foto's dacht ik: "wat is Poppie veranderd". Zeker haar nieuwe vacht voor de kerstdagen. Niet dat ik er nou zo wég van was, want Poppie is een schoonheid in zichzelf! Alleen het hoedje vond ik haar wel leuk staan én ze had haar neus erg mooi opgemaakt(mij lukt dat nooit). Ze blijft toch 'een dame in bont'.
Om op je vraag terug te komen: Leger Walter, het wordt m.i. leger vooreerst en als het leeg genoeg is, dan is er ruimte, véél ruimte om te vullen met nieuw verkregen wijsheid en diepgang. Daarna, lange tijd daarna wordt het wéér leger, en vul je het opnieuw. Het houdt nooit op, zo groei je door tot in de hemel en zelfs dáár wordt je op een gegeven moment weer 'rijp' om opnieuw te beginnen met een leven op aarde... Het valt je toe; steeds wijzer, steeds rijker, steeds meer en beter zul je liefdevol anderen de weg wijzen. Dat is hoe de Liefde groeit en hoe God groeit, niets gebeurt zomaar.
Zelfs pijn legt ongedachte wegen open, - uit een schreeuw en uit nood geboren - wegen, die anders nooit gevonden waren, dat denk ik soms... wanneer ik troost nodig heb.
Kijk naar de bovenste foto van het onderwerp 'ruimte', maar.... door je wimpers, SCHILDER, dat moet je toch kunnen. Dan is het net een poes met gladgestreken oren, een leuk petje op de kop en met verborgen staart en pootjes, b.v. zoals je vroeger een sneeuwpop maakte, maar dan nu...een poes. Ik zag er meteen een poes in, een Feestpoes, Kerstfeestpoes, alias KerstfeestPoppie, compleet met glimmende neus. Ja, waarschijnlijk snap je er nu helemaal niets meer van, maar dat is ook wel leuk, als ik het maar snap...ja én Poppie natuurlijk.
Je schreef onlangs in 1 van je stukjes over bi-polair. ik googlede daar eens op en keek ook eens (links) bij blogs. Er kwam een heel rijtje. Misschien interessant voor jou om eens te kijken?
BeantwoordenVerwijderenAls alles genoeg gestuiterd heeft komt er wel ruimte Walter.
BeantwoordenVerwijderenHet zwaartepunt zakt vanzelf naar beneden.
door je leegte ruimer te maken
BeantwoordenVerwijderenkomt er meer binnen
ervaringen walter zijn als sneeuwvlokken, een is niks maar samen......
BeantwoordenVerwijderenmaken ze je erg sterk voor deze wereld
xxx
Hummm ik zal maar niets zeggen over wat een mooie bollekes jij hebt zeker???
BeantwoordenVerwijderenNee nee...
Maar "oude" ervaringen maken plaats voor nieuwe... die nieuwe vervangen, nee vullen die oude aan en zo ontstaat er telkens weer ruimte voor nieuwe ervaringen!
opgedane ervaringen in vergelijking met een stuiterbal? Het lijkt me een oncontroleerbaar geheel, het kan dan immers alle kanten op? Maar komt er dan wel een middenweg?
BeantwoordenVerwijderenDat valt te bezien en is afwachten dat vooral.
En de stuiterbal moet in beweging worden gehouden anders blijft het ergens in een hoekje stil liggen...
wie pakt het op en laat hem weer stuiteren?
Bij de bovenste van deze twee foto's dacht ik: "wat is Poppie veranderd". Zeker haar nieuwe vacht voor de kerstdagen. Niet dat ik er nou zo wég van was, want Poppie is een schoonheid in zichzelf! Alleen het hoedje vond ik haar wel leuk staan én ze had haar neus erg mooi opgemaakt(mij lukt dat nooit). Ze blijft toch 'een dame in bont'.
BeantwoordenVerwijderenOm op je vraag terug te komen: Leger Walter, het wordt m.i. leger vooreerst en als het leeg genoeg is, dan is er ruimte, véél ruimte om te vullen met nieuw verkregen wijsheid en diepgang. Daarna, lange tijd daarna wordt het wéér leger, en vul je het opnieuw. Het houdt nooit op, zo groei je door tot in de hemel en zelfs dáár wordt je op een gegeven moment weer 'rijp' om opnieuw te beginnen met een leven op aarde... Het valt je toe; steeds wijzer, steeds rijker, steeds meer en beter zul je liefdevol anderen de weg wijzen.
Dat is hoe de Liefde groeit en hoe God groeit, niets gebeurt zomaar.
Zelfs pijn legt ongedachte wegen open, - uit een schreeuw en uit nood geboren - wegen, die anders nooit gevonden waren, dat denk ik soms... wanneer ik troost nodig heb.
Mijn hart laat je groeten, Walter.
Ja ja, het is even niet anders... (-_-)
BeantwoordenVerwijderenMaar dat van Poppie ontgaat me, Marieke!
BeantwoordenVerwijderenTenzij..... ;-)
Kijk naar de bovenste foto van het onderwerp 'ruimte', maar.... door je wimpers, SCHILDER, dat moet je toch kunnen. Dan is het net een poes met gladgestreken oren, een leuk petje op de kop en met verborgen staart en pootjes, b.v. zoals je vroeger een sneeuwpop maakte, maar dan nu...een poes.
BeantwoordenVerwijderenIk zag er meteen een poes in, een Feestpoes, Kerstfeestpoes, alias KerstfeestPoppie, compleet met glimmende neus.
Ja, waarschijnlijk snap je er nu helemaal niets meer van, maar dat is ook wel leuk, als ik het maar snap...ja én Poppie natuurlijk.
Voor deze keer dan maar, Marieke!!! (typ ik nu met samengeknepen schildersblik)
BeantwoordenVerwijderen