Schrijven over "ons".

Zit jij ook bij dat "ons"? Ik vermoed het wel, ik hoop het en weet het eigenlijk wel zeker!

Waar het fout gaat tussen "ons", ach daar zou ik eindeloos over kunnen filosoferen of debatteren....

Heel vaak als je het tracht te hebben over dat we in wezen allemaal hetzelfde willen en zoeken ( liefde en acceptatie, gezien willen worden, er mogen zijn.) dan stuit je vaak bij mensen op een "ja maar".

Maar het gaat juist helemaal niet om dat "ja maar", dat laatste is juist hetgeen verdeling en onvrede veroorzaakt!

Mopperen over het negatieve om ons heen is de makkelijkste weg...én de ongelukkigste weg.

Natuurlijk zijn er gigantische misstanden om ons heen..."Ons", want die misstanden hebben ook wij zelf deel aan.

Geen schuld ofzo, dat zijn termen die alleen maar weerstand oproepen, nee gewoon simpele medeverantwoordelijkheid.

Vergeving denk ik dan aan, niet vergeving door middel van je boven iets te plaatsen, nee, vergeving door inleving.

Vergeving door inleving maakt een mens mild, althans dat is mijn ervaring.

Mild...maar soms ben ik toch nog even die rotzak die nog veel te leren heeft!

( ;-) )

Dit schrijfseltje begon vanuit een bepaalde overdenkig en ongetwijfeld is daar iets van in dit stukje terecht gekomen. En wat een geluk dat het niet langer geworden is dan het is!

Hopelijk een stukje dat over "ons" ging.