Bijna levenslang hield je vast.
Houvast noemde je het.
Af en toe liet je los.
Angst om te vallen
deed je grijpen naar.
Dan weer even los.
Langer los dan eerst.
Even los, zonder.
Los van angst.
Dat wat buiten was wordt binnen.
Houvast.
En dan, toch nog onverwachts;
Kijk, ik loop!
Lopen zonder angst.
