Goed, een onverwachte fysieke klap in het gezicht?
(Een binnenkomer die ik waarschijnlijk alleen zelf begrijp?)
En dan blijft het toch weer zaak om je verleden een uitgewerkte rust plek te geven wil je die pijnlijke kwetsbaarheid niet steeds te hoeven ondergaan.
Nog recent was ik een beetje "nikserig" en vaag moe. Iemand die mij nog nauwelijks kende adviseerde mij me eens lekker te bezatten, dan had ik tenminste weer iets om de volgende dag tegenin te gaan...
Hihihihi, kijk toen heb ik even heel kort aangegeven dat die oplossing voor mij niet werkte.
En dat bedoel ik, had ik mijn verleden nog steeds gezien als een pijnlijk verleden en die pijn in het nu tot mijn kwetsbaarheid laten behoren, dan had ik mij mogelijk door zo'n opmerking gekwetst gevoeld of tenminste een pijnlijke herinnering ondergaan.
Ach, en zo zijn er vast wel meer voorbeelden aan te halen.
Denk eens aan een mens die op het criminele pad is geraakt, juist vanwege het feit van niet los kunnen komen van een wellicht pijnlijk verleden. Maar ook in je eigen leven kun je iets steeds herhaald zien, doordat je het niet werkelijk los hebt gelaten en verwerkt.
Of ga ik nu te ver?
Trouwens ik zie nu, tijdens het typen dat m'n nagels wat lang worden...
Gered door het nageltangetje laat ik jullie nu verder met rust.
(@)
Zolang je nog door iets geraakt wordt, dat verband houdt met je verleden heeft het nog geen plek. Dat heb ik ook vaak aan de lijve ervaren Walter.
BeantwoordenVerwijderenAlleen al de opmerking van iemand die zei DAT ik het nog niet verwerkt had maakte me zo boos.
Zucht. Ik vermoed dat het NU echt een plek heeft. Ik hoop dat het bij jou nu ook zo is. Ik denk alleen dat jij dan reuze 'knap' bent, want bij mij duurde dat Jaaaaaren.
Met bewustwording ben ik al actief bezig vanaf, pakweg, mijn 20ste...dus dat "knappe" valt reuze mee.
BeantwoordenVerwijderenWel ben ik dankbaar voor bepaalde inzichten die mij toch min of meer versneld tot een milder mens aan het maken zijn. Een proces dat doorgaat en doorgaat.
Gelukkig maar.
Het verleden kun je niet opnieuw doen, je kunt het wel achter je laten en met de lessen die je daarmee geleerd hebt verder gaan.
BeantwoordenVerwijderenJe kunt het verleden verwerken en loslaten,
BeantwoordenVerwijderenmaar je blijft zelf "een" met je verleden.....
Het kan nooit een "witte" vlek zijn
en je begint ergens halverwege.
Je verleden maakt mij,
en jou,
tot degene die we nu zijn.
Ik was Quincy even kwijt
BeantwoordenVerwijderenmaar nu weet ik dat ze bij jou was.....
Ik lees vooral dat je aan de opmerking van die persoon en aan jouw reactie in je binnenste daarop, kunt merken dat je gegroeid bent ondertussen en waarschijnlijk nog in volle groei bent!
BeantwoordenVerwijderenWelterusten, Walter! en een dikke zoen uit België :-)