In stilte verder gaan.

Dat voelt raar, ik ben het niet gewend.

Er gewoon maar zijn, meer niet.

Vierentwintig uur per dag voor mezelf

( Want vluchten voor mij doe ik niet meer.)

En verder voor wie mij nodig heeft,

of voor wie ik nodig heb.

Leven zonder verwachtingen is vreemd.
Noch de goede, noch de slechte.

We zijn het niet gewend, we kunnen het nauwelijks bevatten.

Nee, er is mij van alles geleerd en van alles heb ik tot mij genomen.

Maar leven zonder verwachtingen is mij nooit geleerd.

Vol-ledig leven.

( Stukje in rommelkelder poogt aanvulling te zijn op bovenstaande.)
("Leven zonder verwachtingen".)