Alles is altijd nieuw, elke dag, elke moment, elke blik die je richt op jezelf en de wereld is steeds weer nieuw.
Standaard oplossingen zijn in feite een illusie, je kunt namelijk nooit echt zeggen hoe je een volgende keer op een schijnbaar gelijkwaardige situatie het best kunt reageren.
De rust en het evenwicht waar de mens naar zoekt kan alleen binnen zichzelf gevonden worden en dient los gezien te worden van situaties om zich heen.
Maar hoe kan je dit bereiken?
In de eerste plaats door te accepteren dat je een mens van gevoelens en emoties bent.
De strijd die je daar soms ook nog eens tegen voert versterkt slechts je onrust en beïnvloedt je evenwicht.
Leren inzien dat jezelf degene bent die onrust binnen laat....
En ook in dat leren ben je nooit uitgeleerd!
Als je lang in de afgrond staart, gaat de afgrond in jou staren
BeantwoordenVerwijderenFriedrich Nietzsche
"leren zien dat jezelf degene bent die onrust binnen laat"
In je hoofd vinden processen plaats die ervoor zorgen dat je niet objectief naar anderen kijkt. Een van die processen is retroflectie.
Letterlijk betekent retroflectie ‘scherp keren tegen’.
Wat ermee bedoeld wordt is dat je op jezelf toepast wat je een ander aan wilt doen of van een ander verwacht.
Je wordt bijvoorbeeld boos op jezelf, terwijl je eigenlijk boos bent op de buitenwereld. Een beruchte vorm daarvan is automutilatie, waarbij iemand zichzelf pijn doet, bijvoorbeeld door zichzelf te snijden.
Een andere vorm van retroflectie kan zijn jezelf troosten omdat niemand anders dat doet, bijvoorbeeld door een bos bloemen voor jezelf te kopen of een grote doos bonbons leeg te eten.
Je kunt een dergelijke splitsing in de eigen persoonlijkheid, in degene die iets doet en degene aan wie dat wordt gedaan, soms horen in het taalgebruik. Denk aan uitspraken als ‘Ik schaam me voor mezelf’ of ‘Ik moet mezelf dan maar verwennen.’
Retroflectie kan ertoe leiden dat je anderen niet vertelt wat je van ze verwacht. Het is voor die ander dan heel moeilijk om te begrijpen wat je wilt of nodig hebt. Geen wonder dat je vervolgens makkelijk teleurgesteld kunt raken in die ander. Met als mogelijk effect dat je nog meer in jezelf gekeerd raakt.
Tja waarom zou je het moeilijker maken als het gemakkelijker kan?
ps lief dat je me niet vergeet.... ook al ben ik er soms niet (druk druk druk) bedankt voor je compliment over mijn lay out (*_*)
Wijze constatering. Een mens leert elke dag, elk uur biij. Toch trapt hij soms in dezelfde vallen als gisteren of vorige week. Dat is nu eenmaal menselijk gedrag en zit ook opgesloten in onze genen. Toch is de afgrond net even te ver af gelegen om de neiging te krijgen over de rand heen te gaan staan staren. Dat heb ik nooit gehad en nu nog niet....
BeantwoordenVerwijderenOf waarom zou je het makkelijker maken als het ook moeilijk kan? ;-)
BeantwoordenVerwijderenEen fraai stukje schrijfwerk, Gelukspoppetje.
Dank je wel!
Meestal zijn we oplossingsgericht bezig hè, maar handiger (of mijn manier) is gewoon te kijken en te ervaren en zien hoe je door je eigen bril kijkt.
BeantwoordenVerwijderen