Zo naast mijn voordeur...kwetsbaar en verwaarloosd leken zij me even.
Totdat ik het hen op de beer af vroeg; "Zeg, hoe voelen jullie je eigenlijk?"
Door hun antwoord leerde ik nooit je eigen gevoelens te projecteren op een ander, zelfs niet op "beren".
Terwijl Tje gewillig instemde, nam Beer het woord.
"Wij voelen ons geweldig en zijn je dankbaar".
Een vraagteken kwam mij om de lippen...
"Dankbaar omdat je ons laat zijn die we zijn en worden wat wij behoren te worden".
Mijn vraagteken werd tot woord en zij antwoorden;
(Tje dit keer als eerste...)
"Het is fijn hier gewoon te mogen zijn in jouw vertrouwen dat we door voorbijgangers in onze waarde worden gelaten, fijn dat ik samen met Beer tot natuur mag worden, fijn om...".
En zo ging dat even door, door tot mijn vraagteken een blij uitroepteken werd.
Beer voegde nog toe;
"Heb maar vertrouwen in jezelf zoals wij dat in jou en in onszelf hebben en in de mensen die liefhebben".
Tja, en zo kwam mijn antwoord binnen. Binnen via Beer en Tje.
Ze hadden mij weer iets geleerd!
Hihihi leuk Walter. :)))
BeantwoordenVerwijderenJa heb zelf al boel jaar geleden een beer 'gered' die ergens bovenop stond bij appartement buiten Zat daar zo zielig hele grote.
Heb m uitgebreid gewassen en nu issie ook mee naar Haarlem gekomen zit gezellig op de bank samen met aap. Aap heb ik gewoon keer van iemand gekregen die heb ik niet 'gered' hihihi
lieve zonnetjesgroet ook voor beer en Tje. Kagib
natuurlijk mag/moet jij zelfvertrouwen hebben!
BeantwoordenVerwijderen