Dit blog gaat over;



In feite gaat dit blog over alles wat een mens zoal in het leven tegen kan komen, weliswaar bekeken met een spirituele inslag ( alles heeft met alles te maken) maar wel het soort spiritualiteit dat terug te vinden en te herleiden is en naar het leven van alle dag. En natuurlijk geschreven vanuit een persoonlijke en altijd doorleefde visie. Liever geen theorieën die ik niet zelf aan der lijve heb ondervonden.
Daarnaast alles dat een mens inspireert tot een bewuste manier van in het leven staan.

Verder is mijn blog niet echt een 'per dag' blog, maar liever een blog dat je gewoon even leest.....









vrijdag

Hart en verstand als thema?

Het zou inderdaad een goed thema kunnen zijn...

Een gegeven waar iedereen dagelijks mee te maken heeft, bewust of onbewust.
In die 2 laatste woorden zit eigenlijk de basis van het gegeven al ingesloten, want kunt je "bewust" misschien tot het verstand rekenen en "onbewust" tot het hart?
Laat ik eens kijken naar dat "hart" (gevoel, intuïtie, spontaniteit) en dat dan gelijk maar in de context van het verstand.
En dat dan ook nog vanuit het idee dat alles met alles te maken heeft!
Liefde, een leuk begrip om als voorbeeld te dienen om te kijken waar hierin hart en verstand voorkomen, misschien botsen, misschien elkaar versterken of wellicht zelfs elkaar bestrijden.
Overigens schrijf ik dit stukje vanuit mijn hart, mocht ik daarbij mijn verstand niet gebruiken, dan zou het niet voor anderen te volgen zijn.
Ik schiet even in de lach, want menigmaal als ik mijn eigen stukjes teruglees, zie ik dat grammatica en zinsopbouw heel vaak ondergeschikt zijn aan mijn manier van verwoorden....
Oké, hoe ziet het eruit als je vooral vanuit je verstand leeft?
Belabberd, vrees is!
Je ervaart alleen datgene wat je verstand, je denken, je logica, je ratio, je interne stoffige bibliotheek, van te voren heeft uit gedacht.
Verliefd worden vanuit voorbedachte rade; je wil niet alleen door het leven gaan. Die gedachte stond voorop en heeft dan je verliefdheid gestuurd.
Dat was je verstand dus, en een droge ellende staat je te wachten, een kleurloos verstandig bestaan, vol weemoed van het hart. Het gekooide hart, vanwege boekenwijsheid of  'weten' via anderen, door wie je liet bepalen hoe het hoort.
Beetje zwart/wit gesteld, maar dat is soms handig vanwege het overzicht.
Maar dan het "Volg de stem van je hart" principe.
Mijn verstand fluistert mij in dat ik voorzichtig moet zijn met mijn visie neder te typen in de openbaarheid van het internet gebeuren, aangezien de harteloze hartvolgers dit schrijven wel eens neer kunnen gaan sabelen vanuit hun hartstochtelijk pleidooi voor het hart.
Ik geef toe dat bovenstaande zin waanzinnig is geformuleerd, maar hij is spontaan vanuit het hart tot stand gekomen!
Schrijvend vanuit mijn eigen hart, rond ik dit stukje af door te stellen, dat het z.g. volgen van het hart maar al te vaak wordt gebruikt door mensen die zich daarna mogelijk als eens soort slachtoffer gaan beschouwen als iets mis gaat.
Neem nou bijvoorbeeld een begrip als "vreemdgaan".
Het hart werd gevolgd....ja ja.
Volgens mij zit dat hart vaak op rare plekken, vooral bij mannen naar het schijnt.
Hihihihi (helaas is er geen geluid bij, vandaar de fonetische omschrijving, een woord dat ik eigenlijk weer eens had moeten opfrissen met behulp van het woordenboek. Ik doe dat niet, aangezien dit een schrijfsel vanuit het hart is.)
Een verstandig afronden van dit stukje zou de hele boel teniet doen.
Hart en verstand, ik zou zo zeggen;
We bepalen zelf het beste hoe dat er voor ons persoonlijk uitziet.

Amen.
(Ik dacht hierbij aan het lappen van mijn ramen)
(Maar dat gaat vandaag waarschijnlijk niet meer lukken)

10 opmerkingen:

  1. Haha, ik moest wel twee keer lezen.
    Ik begrijp dat je dit stuk vanuit je verstand wil schrijven, maar dat het toch uit je hart komt.
    Jouw hart stroomt over, en dat is fijn.
    Volg je hart en geniet volop van de liefde, die er nu op je paadje komt.
    En die ramen kunnen vandaag ook nog, het wordt weer een mooie dag.
    Of anders morgen.
    Walter, geniet van alles, en op naar een heerlijk weekend.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. een schrijfsel van uit het hart....dat zijn de mooiste

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hier kom ik... XD

    Ik ben een zeer rationeel persoon, maar ik word echt niet verliefd omdat ik denk "hé, laat ik maar eens verliefd worden, anders ben ik zo alleen"... Dat is wel héééél zwart/wit. Kan iemand echt zo denken?

    Ik word trouwens stilaan heel erg moe van al dat hart-gedoe (ik laat het even staan, maar hier zegt mijn verstand spontaan: hé, daar hoort geen koppelteken!)

    Waarom? Een mens is geen of/of, maar een en! Neen, een heel grote EN! We bestaan uit ons verstand en ons hart. We moeten van beiden gebruik maken en een balans vinden tussen die twee.
    Het een is niet beter dan het ander. Ik ga lekker voor beiden.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Muire.. Gelukkig kan ik niet zo denken, pfff, maar het schijnt voor te komen. Balans, daar gaat het om...
    Helemaal met je eens. Die worsteling heb ik er wel voor over. ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Deze reactie is verwijderd door een blogbeheerder.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Beste 'anoniem', gelukkig voor jou misschien, maar berichten zonder duidelijke boodschap én zonder afzender, plaats ik niet!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. ratio heeft het niet over verliefd worden, ratio redeneert: ik heb een relatie nodig( en het liefst een met geld) dan wordt het hart buitenspel gezet:))

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Le coeur a ses raisons que la raison ne connaît pas ( Pascal Blaise) heb ik dikwijls gebruikt en komt onmiddelijk in me op bij het lezen van je tekst
    niet altijd evident de weg te volgen van je hart omdat je verstand in de weg staat
    maar de wil van je hart is soms veel sterker!
    fijne weekend Walter

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Verliefd worden is tegelijk één van de zaligste én meest verwarrende gebeurtenissen in een mensenleven, vind ik zelf...
    Welterusten, Walter!

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Hart kan niet "onbewust" zijn volgens mij, je weet immers wél wat het hart (bewust) wenst?
    Je intuïtie en je gevoel:
    weet je wat je hart wenst, dan kun je "onbewust" je gevoel (bewust) volgen...
    Meestal, bijna altijd, is dat ook een juist gevoel.
    Dit alles komt misschien het sterkst tot uiting met een (nieuwe) liefde, maar het komt bij bijna alle mensen die elkaar, om welke reden dan ook ontmoeten, of tegenkomen voor.
    Leven op je gevoel is wat mij betreft intenser dan leven puur op je verstand....

    BeantwoordenVerwijderen