Mijn gevoel is 'losgeraakt'.

Een vreemdere titel kon ik niet bedenken...
Want wat voel ik eigenlijk, maar vooral wat is er met me gebeurd!
Om te beginnen, ik ben inet in staat om iets zinnigs te schrijven, want hoe zou ik kunnen omschrijven wat ik voel?
Laat ik een paar woorden proberen;
Ontredderd, verward, ontklutst (net bedacht woord),
misschien inwendig ontzettend kwaad?

Durf ik nog te schrijven zoals ik ooit schreef en zo nee, waarom niet?
Mijn blogs die ik 'ophoestte' in mijn Slingedael tijd, kan ik werkelijk niet meer lezen!
Net zo min als de foto's bekijken uit die periode...
Fantasieën borrelen in mij op over iemand die ik niet ben en nooit zal zijn!
Iemand die daar iedereen die mij grenzeloos irriteerde, mensen aan wie ik in feite gigantisch de pest had, ontzettend te grazen zou willen nemen...eigenlijk al het daar werkende personeel!
Jezus, hoe heb ik mij altijd zo in kunnen houden!

Gelukkig heb ik er één ontzettend de waarheid gezegd en dat was die walgelijke maatschappelijk werkster met haar gevoelloze smoelwerk!
Maar opnieuw, wat blijk ik toch een ontzettende zelfbeheersing te hebben...!
En dan die z.g. bemiddelaarster die ineens uit het niets verscheen om mij 'te sommeren'...
ook zo'n gestoorde ijspegel!

Hier, op de plek waar ik mij nu bevind kan ik mij werkelijk niet meer voorstellen dat er zulk tuig bestaat...
Bijna een totaal andere wereld...
Ja,misschien is de schok wel te groot...
De schok van de totale verandering!

Bijbels religieus ben ik niet en zal ik nooit worden ook, maar toch moet ik denken ik aan het verhaal van Jezus die in de tempel raasde en tierde, en al het tuig gigantisch de les las...

Ach, laat mij even die Jezus zijn!

En terug naar die tempel van verdoemenis gaan en die hele boel daar genadeloos schoonvegen!

Werkelijk, die mensen die daar nog steeds 'gegijzeld' worden en van hun menselijkheid worden beroofd...
Bijna voel ik mij hen ontrouw.

Werkelijk!

🙏