Gehechtheid loslaten.

Laat ik eens proberen dit op een haalbare manier te omschrijven.
Te beginnen met; waarom zou je?
Ik houd dat antwoord kort; gehechtheid kan "pijn" veroorzaken, zowel bij jezelf als bij anderen.
Ideeën, spullen, mensen en situaties, je kunt er allemaal gehecht aan raken en daar hoeft op zich niks mis mee te zijn, sterker nog, een bepaalde vorm van gehechtheid doet je ook bewust zorgen en liefhebben. Dus met loslaten bedoel ik niet een houding van "het kan me niks schelen" of "het is hun probleem, niet het mijne!".
Betrokkenheid is namelijk wat anders dan gehechtheid.
Wanneer kan gehechtheid dan een obstakel in je leven zijn en je weerhouden te groeien en je "vrij" te voelen?
Gehechtheid staat je in de weg als je er te veel van uitgaat dat bepaalde zaken onmisbaar zijn om je goed te voelen. Je vastbijten in bepaalde ideeën, je hechten aan spullen en mensen op een benauwende manier, dat werkt uiteindelijk verlammend en komt niemand ten goede. Vriendschappen kunnen er zelfs door kapot gaan en ideeën kunnen erdoor vastroesten.
Prachtig beschreven, vind ik eigenlijk zelf (@@@), maar nu...hoe pak je het aan?
Ze zeggen vaak; kijk nooit achterom. In dit geval, maak een uitzondering en besef je dat je na verlies van zaken waar je aan gehecht bleek, toch weer verder hebt kunnen gaan. Meestal op een manier die je je van te voren niet had kunnen indenken.
Wees gerust gehecht als het betekent dankbaar en liefdevol met dingen omgaan, wetende dat er altijd, na "verlies" weer dingen op je pad komen die je leven nog meer kunnen verrijken."
Makkelijk gezegd?
Nee, ondervonden door ervaringen die soms behoorlijk pijn konden doen...nu "wetende" dat het zaak is open te blijven staan voor wat er op je pad komt en vooral; bewust...Zijn!