Als bewust levend mens kan je het soms tegen komen....
Gehechtheden waardoor je een "schijngevoel" van zekerheid creëert voor jezelf.
Vaak zijn het onbenulligheden zoals een vaste plek in huis voor bepaalde dingen, een gewoonte die nét niet dwangmatig is maar die je toch niet durft los te laten.
Het kan een kennissencontact zijn waarbij je allang de vraag voelt, wil ik dit nog wel?
Toch schijnt de mens deze "herkenningspunten" in zijn leven nodig te hebben, want zonder lijken wij te wankelen....
Maar steeds vaker ga ik mij afvragen;
Is het niet juist dat wij wankelen vanwege die gehechtheden?
Volgens mij kon je de spijker wel eens op de kop hebben geslagen, Walter. Maar dan nóg, soms zijn dingen, of mensen ons gewoon heel dierbaar.
BeantwoordenVerwijderenAls dat maar in liefdevolle toewijding is, dan wordt gehechtheid niet tot een gevang.
"Het kan een kennissencontact zijn waarbij je allang de vraag voelt, wil ik dit nog wel?"
BeantwoordenVerwijderenDAT je jezelf de vraag stelt,
is een teken op zich.
Er zijn altijd periodes in je leven dat je leven "opgeschoond" wordt,
omdat je een groeiende mens bent...
Blijf je stilstaan,
ja dan blijft het allemaal het zelfde.
Ik wéét het niet Waltertje, iedereen moet dat voor zichzelf invullen...
BeantwoordenVerwijderenloslaten en je toch iet of wat schuldig voelen omdat er eigenlijk niet echt een reden is voor het loslaten, behalve dan dat je je de vraag stelt: Wil ik dit nog wel?
BeantwoordenVerwijderenTja, dan laat ik toch maar los... dat schuldgevoel ebt wel weg...
Voor iedere deur die ik dicht doe gaat er een andere weer open...
Goeiemorgen Walter!!!
BeantwoordenVerwijderenvergeet ik dat nog te zeggen, lompe mie die ik ben ;-))
Een hartelijke knuffel om het goed te maken...